Aslında her şey 23.11.1976’da başladı. Dünyaya geldim ve merak etmeye başladım.

Her şeyi merak ediyordum. Sürekli “bu ne, niçin, neden” sorularıyla başlayan cümleler kurardım. Bir yay burcu olarak bir de gezme ve görme merakım buna eklendi, önce aileyle sonra tur derken seyahatlerim arttı. Geçen sene yaptığımız Karadeniz seyahatinden sonra anladım ki gezmek bana müthiş bir mutluluk veriyor. Neden bu mutluluktan mahrum kalayım?

Neden Sinop?

Aslında bir çok neden vardı. Birincisi orada deniz vardı ki, bir yerde bir deniz varsa bu benim orada bulunmam için yeterli bir neden. İkincisi Türkiye’nin en kuzey ucuydu, ki benim “en” lafını duymam da merakımı deşmek için yeterli bir neden. Üçüncüsü, merak ettim!

Sinop yolculuğum nasıl gidileceği ile başladı. O tarihte havaalanı kapalıydı. Bu yüzden otobüsle gittim. Sinop Birlik 20.30 otobüsü için yerimi ayırttım. Hatta yer yoktu rica minnet ayarladılar, sağolsunlar. Otobüsteki yerimi aldım. Yol uzun olduğundan yanıma kimin oturacağını merak ediyordum. Yanıma çok şeker sarışın genç bir kadın oturdu. Mutluyum, cici birine benziyor. Sonra konuşmaya başladık. Arzu’nun Sinoplu olduğunu ve hatta Sinop Birlik otobüs firmasının sahibinin kızlarından biri olduğunu öğrendim. Sonra bana niye gittiğimi sordu. Gezmeye dedim.

-Tanıdık var herhalde?

-yok.

-Arkadaş filan?

-yok.

Sonunda Arzu’ya sadece meraktan Sinop’a gittiğimi söyledim. Görmek istiyordum. Çok şaşırdı ama bir taraftan da sevindi. Gözlerindeki pırıltıdan anladım. Birileri sizin memleketinizi merak edip geliyor, hoş bir duygudur. Sinop’tan ve başka bir çok konudan bahsederek çok keyifli bir yolculuk yaptık.

Sabah 08.10 gibi Sinop’a vardık. Dönüş biletimi de ayarladıktan sonra beni Örnek Mantı Börek Nokul Salonu’na bıraktılar. Limanı kesen sokaklardan birinde küçük şirin bir kahvaltı salonu. Sonradan adının “nokul” olduğunu öğrendiğim Sinop’a özgü bir çeşit börek ve çay eşliğinde kahvaltımı yaptım. Nokul; peynirli, kıymalı ve üzümlü – cevizli olabiliyor. Hoş hafif bir börek diyebiliriz. Ancak kahvaltı esnasında gazetemi okurum diye düşünürken okuyamadım çünkü gazete 09.30 gibi geliyormuş. Gazeteme saat 11.00 gibi kavuşabildim. Kahvaltıdan sonra deniz kıyısına doğru yürümeye başladım. Önce tersanenin kenarından yürüdüm. Sonra limana geldim. Limanın manzarası bile mutluluğumu arttırmaya yetiyor. Limanda mendirekte yürüdüm ve bol bol fotoğraf çektim.

Sonra Sinop Kalesi’nin bir burcu olan güney burcuna çıktım. Oraya bir kafe, bar tarzında bir mekan yapılmış. Harika bir manzara var. Limana tepeden bakıyorsunuz ancak yine de tarihi dokusu korunsa daha iyi olmaz mıydı? Kalenin diğer bir burcunda da başka bir kafe bar tarzı bir yer vardı.

Gelelim şehirdeki müzelere. Öncelikle Etnografya Müzesi’ni gezdim. Burada bir konağın içi gayet güzel restore edilmiş  ve o konakta o dönemki yaşam canlandırılmış. Eski doku korunarak ve hep o dönemden kalan eşyaların toplanmasıyla gayet güzel bir müze oluşturulmuş. Enteresan olan da o dönemin takılarının şimdiki takıların aynısı olması.

Sinop müzesi tadilatta olduğundan ancak bahçesini gezebildim. Bahçede de M.Ö.4.yy.dan kalma Serapis Mabedi’nin kalıntıları vardı. Müzenin hemen yanında Sinop Şehitliği var. Sonra Pervane Medresesi ve Alaaddin Camii’ni gezdikten sonra meşhur Sinop Tarihi Cezaevi’ne gittim.

Cezaevi hakikaten etkileyiciydi. Görüşlerin olduğu yerler, volta attıkları avlu, banyo yaptıkları hamam. Sanki her an canlanacakmış gibi duruyordu. İnsanların aslında çok da uzak olmayan bir zamana kadar orada kaldıklarını düşünerek karmaşık duygularla gezdim. Hele çocuk koğuşu…. İnsan bir garip oluyor . Duvarlarda hala Atatürk’ün sözleri duruyordu.

Sinop Tarihi Cezaevi turundan sonra meşhur Hamsilos fiyordunu görmeye gittim. Enfes bir kumsalı olan Akliman’a kadar dolmuş vardı. Sapsarı bir kum, sanki bambaşka bir yerdesiniz. Oradan da 15 dakika kadar yürüyerek Hamsilos fiyorduna ulaşabiliyorsunuz. Hem de yol boyunca böğürtlen toplayıp yiyerek. Bu yüzden Ağustos Eylül gibi gitmek lazım. Muhteşem enfes ne desem az kalır hakikaten doğa harikası bir yer. Böyle bir manzara olamaz. Deniz kıyıya doğru girerek girintiler oluşturmuş ve de o girintileri oluşturan kara parçaları ağaçlarla kaplı. Bir süre oturarak manzaranın tadını çıkardım.

Doya doya bakın. Sonra yorgun argın şehre geri döndüm ve Kızılay’ın misafirhanesine giderek orada kaldım. Kışları yurt olarak kullanılan bina yazları da pansiyon olarak hizmet veriyor. Gerçekten pırıl pırıl ve düzgün bir yer. Bunun yanı sıra kalınabilecek bir çok otel de var.

Akşam yemeği icin tekrar limana indim. Teknede balığımı yiyip güneşin batışını izledikten sonra bir keyif çayı içmek için bir çay bahçesine oturdum. Çayımı içerken biraz etrafı seyredip kitap okudum.

Pazar sabahı kahvaltıdan sonra Ayancık ve Gerze’ye gidecektim. Biri Sinop’un bir tarafında, biri diğer tarafındaydı. Önce Ayancık’a gittim.

Yol boyunca manzara enfesti, kah deniz ve orman bir arada görünüyor, kah sadece orman görünüyordu. O harika manzara anlatılmaz yaşanır. Garajdan sonra yaklaşık 45 dakikalık bir yolculuk sonucu Ayancık’a ulaştım. Küçük şirin bir sahil kasabası. Sakin, sessiz. Sanki Ege ya da Güney kıyılarının Kasım ayındaki halleri gibi sessiz. İskeleye az uzakta olan öğretmenevinde oturdum ve çayımı içip manzaranın tadını çıkardım. Sonra Sinop’a geri geldim. Garajdan tekrar dolmuş ve ver elini Gerze. Gerze’nin küçük bir limanı var ve hakikaten şirin bir ilçe. Limanın hemen yanından genç kızlar ve erkekler denize giriyorlardı, denizi pırıl pırıl. Liman çok şirin.

Kıyıda biraz yüksekte bir yere oturdum. Oradan görünen manzara liman, hemen açığında deniz, sağ tarafında ise dağlar ve tek tük evlerdi. Maalesef Gerze’deki bir çok ev 1956’daki meşhur Gerze yangınında yanmış. Onun yerine belediyenin yaptığı yangın evleri denen evler var. Gerze’nin limanı da çok keyifliydi. Gerze’nin sokaklarında minik bir tur attıktan sonra Sinop’a geri geldim. Zaten yarım saat sonra da otobüs kalktı.

Yaklaşık 12 saatlik bir yolculuktan sonra İstanbul’a vardım. Hakikaten keyifli , bol manzaralı ve yeşillikli bir hafta sonuydu. Ama Sinop’a bir kere daha gitmeliyim. Erfelek şelalelerini görmek, radara çıkmak, Hamsilos fiyordunda yüzmek için.

Gezin sağlıcakla.

Burcu Oylan

Burcu Oylan

Dünyaya geldiği gün başlayan öğrenme merakıyla, okuyarak gezmeye, gezdiği yerler hakkında okumaya ve paylaşmak için yazmaya devam ediyor.

Tüm yazıları ->

Gezgin blog’dan haber almaya ne dersiniz?
E-mailinizi bırakın, yazılarımızı size ulaştıralım.

istanbul turu, semt turu, beyoğlu turu

Cafer Baba Kulesi (Zindan Han)

Galata Köprüsü üzerinde yine anlamsız bir şekilde trafiğe yakalandığınızda eğer Haliç’in iç tarafına doğru bakarsanız Turyol iskeleleri arkasında, Eminönü otobüs durakları yanında bulunan pembe bir...

Bir Antep Lezzeti, Katmer!

Katmer pek çok yerde, hatta Orta Asya’da da tüketilen bir lezzet. Ülkemizde, hemen her yer farklı bir katmer tarifine sahiptir. Yöresel iklim ve yetiştirilen tarımsal ürünlere göre çeşitlilik...

Tanrılar Tahtı Nemrut Dağı

Türkiye’de beni en çok etkileyen yerlerin başında gelir Nemrut Dağı. Dünyanın en ilgi çekici tarihi miraslarından birisidir. Hem günü doğurmak hem de batırmak için mükemmel bir yerdir. Ayrıca Nemrut...
Mısır turu

Mısır’da Yemek Kültürü

Mısır ülkesinin yaklaşık yüzde 90'nı çöl olmasına rağmen, ülkeyi bir baştan diğer başa kateden Nil Nehri ve oluşturduğu verimli uzun vadisi ve deltası ile ciddi bir tarım ülkesidir. Çok eski ve...

Balkanların Kalbinde Bir Kadim Kent: Belgrad

Belgrad. Yani beyaz şehir. Tam 44 kez savaşlar nedeniyle yakılıp yıkılan ve her seferinde kendi küllerinden doğan 7000 yıllık kadim kent. Tuna’yı biliriz hepimiz. Orta Avrupa’da geçmediği ülke,...

Renkli Ülkenin Siyah Beyaz Yüzleri

Siyah beyaz (SB) fotoğrafları severim. Şu an kaynağını hatırlayamadığım bir yerde okumuştum; siyah beyaz fotoğraf kitabını okumak, renkli fotoğraf ise filmini seyretmektir. Her kareyi SB...

Anadolu Bozkırlarında Bir Hattuşa

Hititleri hepimiz duymuşuzdur. Peki bu Hititler kimdir? Nerede nasıl yaşamışlar? Ne zaman yolum Çorum’un Boğazköy ilçesindeki Hattuşa’ya düşse, bu sorular beynimi sürekli meşgul eder. Turist rehberi...
kapadokya turu

Tutkumun Peşinden : Kapadokya

Bir tutkudur gezmek. Bazen bir merak, bazen bir söz tetikler insanı ve gidersin…Bu sefer de öyle oldu. Kendimi yine yollarda buldum. En son 4 yaşındayken gördüğüm Kapadokya’ya günübirlik de olsa...

Türkiye’nin En Güzel 4 Mavi Yolculuk Rotası

Guleti bilen bilir. Türkiye’nin Akdeniz kıyılarına özgü ahşap teknedir. Önceleri ulaşım ve balıkçılıkta kullanılsa da, 1950’lerden itibaren Halikarnas Balıkçısı’nın öncülüğünde, aralarında Azra...
kaş

Kaş: Beni Özlüyormuşsun Öyle Diyorlar

Tam Kaş’a olan duygularımı nasıl anlatayım derken Candan Erçetin dedi ki; beni özlüyormuşsun, öyle diyorlar… Amacım Türkiye’nin en güzel dalış noktası olan Kaş’a gidip dalmaktı. Sonunda kalbim...

Gezgin Tayfa'ya Katılın!

Turlarımız ve kampanyalarımız hakkında bilgi almak ister misiniz? E-posta adresinizi bırakın, size ulaşalım.

Katıldığınız için teşekkür ederiz!

Pin It on Pinterest

Share This

Keşfettikçe paylaşalım!

Bu yazıyı arkadaşlarınıza ulaştırmaya ne dersiniz?

WhatsApp chat